اثر شعردرمانی گروهی بر کاهش نشانه‌های افسردگی در دانشجویان
 

مقدمه: افسردگی در سراسر دنیا مسئله ی مهمی است. برآوردها نشان می دهد كه ۱۵ تا ۲۰ درصد افراد بزرگسال جامعه، عوارض و نشانه های مختلف افسردگی شدید را از خود نشان می دهند. حدود ۳۰ درصد از مردم در طول حیات خود دچار افسردگی می شوند كه تنها ۲۰ درصد آن ها تحت معالجه قرارمی-گیرند(بك، ۱۹۹۳). گرچه در ابتدای قرن ۲۱ با پیشرفت های چشمگیر علوم عصب شناختی و تعیین زیربنای عصبی-شیمیایی افسردگی، این انتظار مطرح می گــردد كه تلاش های درمانی این اختلال به سمت دارو درمانگری گرایش یابد ولی استفاده از درمان های غیردارویی و انواع مختلف روان درمانگری ها همچنان با قاطعیت در عرصه مداخلات درمانی افسردگی حضور دارند. انواع مختلف هنر درمان گری ها از جمله شعر درمانی در دهه های اخیر جایگاه ویژه ای در عرصه ی روان درمانی یافته اند. در این پژوهش اثر شعردرمانی بر كاهش نشانه های افسردگی مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد و روش ها: در این پژوهش اثربخشی ۷ جلسه شعردرمانی گروهی بر كاهش نشانه های افسردگی در یك نمونه ی غیربالینی از دانشجویان دختر بررسی شد. مقیاس DASS-21 در یك نمونه ی ۳۰۲ نفری از دانشجویان اجرا شد. ۲۹ نفر از دانشجویانی كه در زیر مقیاس افسردگی، نمره ی متوسط و یا بالاتر از متوسط داشتند انتخاب و بر اساس برنامه ی درسی به دو گروه آزمایش۱۴ و كنترل۱۵ نفره تقسیم شدند و به پرسش نامه ی افسردگی بك پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون من ویتنی مبتنی بر تغییرات نسبی تحلیل شد.
یافته های پژوهش: بر اساس نتایج به دست آمده، دانشجویان گروه آزمایش، پس از مداخله، در مقایسه با گروه كنترل نشانه های افسردگی كمتری نشان دادند.(P=0.001)
بحث و نتیجه گیری: مطالعه ی حاضر پژوهش هایی كه پیش از این سودمندی شعردرمانی بر آشفتگی های روانی را گزارش كرده اند، حمایت كرده و به طور خاص تاثیر آن بر كاهش نشانه های افسردگی را تایید می كند

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *