از وقتی که بچه تر بودیم همیشه آرزوی اینو داشتیم که بزرگ بشیم و کارای آدم بزرگارو بکنیم. زمانی که یخورده بزرگتر شدیم و درواقع نوجوان شدیم، دیگه فکر کردیم بزرگ شدیم و دیگه همه کارامونو خومون باید بکنیم. و اونجا بود که اولین جدال جدی بین ما و پدر و مادرمون شروع شد. ما فکر می کردیم که دیگه بزرگ شدیم و انتظار داشتیم مثل یه آدم بزرگ باهامون رفتار بشه ، از طرفی پدر مادر هامون هنوز نگرانمون بودن و با ما مثل بچه ها رفتار می کردن. و این یکی از بزرگترین مشکلات والدین با نوجوان ها محسوب می شده و حتی الانم میشه. حالا ما امروز می خواهیم این دوره مهم و پرهیجان که برای همه آدما رخ داده رو بررسی کنیم و ببینیم رفتار و کنش درست در این زمان چه چیزایی هست. پس اگر نوجوانی هستین که نمی تونید با والدینتون مشکل دارید یا پدر و مادر نگرانی هستید که آینده فرزندتون براتون مهمه تا پایان این مقاله همراه ما باشید.

واقعیت اینه که زمانی که والدین فرزند شون کوچیکه، بیشتر به نیازهاش، احتیاجاتش و علاقه مندی هاش توجه می کنند و همه چیز براش تهیه می کنند. یه علتش اینه که زمانی که بچه ها کوچیکترند، بامزه تر و کم آزارتر هستند و اینکه بچه ها تو سن ۲، ۳، ۴ و حتی تا ۷ – ۸ سالگی با والدین خودشون همراه ترند. ما بچه ها رو دوست داریم چون کارهای عجیب و غریب کمتری انجام میدن. تعجب برانگیزترین کار بچه ها اینه که یه وسیله شون خراب میشه یا غذایی که ما می خواهیم رو نمی خورند. اما وقتی سن بچه ها بالاتر میره، ممکنه جاهایی برن که ما دوست نداریم یا کارهایی کنند که نمی خواهیم و این نگرانی ما رو چند برابر می کنه. اما راه حل این مشکل چیه؟

اساسا خانواده ها و پدر و مادرها زمانی که بچه ها سنشون پایین تره، بیشتر دوستشون دارند و همین دوست داشتن باعث میشه اون ها هم پدر و مادرشون رو بیشتر دوست داشته باشند. البته ما به عنوان والد با همین انتظار می خواهیم جلو بریم و خودمون و فرزندان مون رو مدیریت کنیم.

بچه کم کم که به دوره نوجوانی می رسه، دیگه دوست داره استقلال داشته باشه. به این دوره میگن دغدغه نوجوانی . یعنی جایی که فرزند ما نه اون قدر بزرگ است، نه کودک. کودک می خواد به پدر و مادرش ثابت کنه که من بزرگم و مستقل هستم، برید کنار من همه کارهام رو می تونم انجام بدم. بعد هی شروع می کنه تغییرات عجیب و غریب کردن. در سن بلوغ اندام و جسم کودک تغییرات زیادی می کنه و حتی پدر و مادر ها گاهی شکل ظاهری فرزند خودشون رو دیگه مثل گذشته دوست ندارند و متعجب میشن. حتی یه وقت هایی نگران میشن و حتی ممکنه گاهی هر کدوم از این تغییرات رو به یه گناه یا اشتباه ربط بدن.

این ها مجموعه ای از اتفاقات،الگوها و تفکرات رو می سازه که باعث میشه روز به روز بین نوجوان و خانواده فاصله بندازه. این فاصله ها به حدی می رسه که گاهی اوقات دیگه نمیشه کنترلش کرد. ما باید قبول کنیم که بچه ها در دوران نوجوانی و سن بلوغ دیگه نیازی به مراقبت های سابق ندارند و اگه بخواهیم همون مراقبت های دوران کودکی رو ادامه بدیم، یعنی داریم بهش تکرار و تاکید می کنیم که تو کودک هستی و این دقیقا موضوعیه که فرزند ما داره علیه اون می جنگه.

نگرانی های والدین درباره فرزندان

والدین گاهی از نگرانی هاشون میگن که ممکنه خیلی مسائل بیاد سراغ بچه هامون. پس یعنی ما نباید از فرزندمون مراقبت کنیم؟ البته که باید مراقبش باشید. چون موضوعاتی که نوجوان رو تهدید می کنه بسیار متنوع تر و بیشتر از حالتیه که یه کودک رو تهدید می کنه. ولی از یه طرف هم فرزند شما داره رشد می کنه، داره بزرگ میشه و دوست داره که خانواده اش هم این بزرگ شدن رو ببینند و احساس کنند. نوجوان در سن بلوغ اینطور احساس می کنه که “من وقتی دارم قد می کشم، دوست دارم این قد کشیدن فقط جلوی آینه و جسمی نباشه. بلکه دوست دارم خانواده ام هم یک سری امتیاراتی برای من قائل بشن.”

ما فقط می بینیم که جوان ها و نوجوان ها خودشون دارند قد می کشند. اما اجازه ای که باید داشته باشند رو ندارند و هنوز خانواده نگران غذا خوردنشون هستند. درسته گاهی یکی خیلی لاغر هست یا این قدر چاقه که واقعا نیاز به مراقبت داره. اما مگه نه اینکه ما با سرزنش های متنوع، متوالی و مرتبمون نتونستیم تغییری در نوجوان ها و حتی بزرگسالان ایجاد کنیم؟ پس چرا دوباره همون رویه تکراری رو بعضی از خانواده ها هنوز دارند اجرا می کنند و ادامه میدن؟

ایراد کار والدین کجاست؟

مشکل ما تذکرات درست و درخواست های به جا نیست. مشکل ما سرزنش های تکراری و متوالی هست که هیچ نتیجه جدیدی هم ایجاد نمی کنه و اگر هم این نتیجه جدید هستش، خیلی کوتاه مدته. کوتاه ایجاد میشه و کوتاه هم از بین میره. ولی وقتی بچه از مسیرش خارج میشه، خانواده ها دوباره دست می زنند به همین سرزنش ها: ای بابا، چند بار بهت بگم این کار رو نکن، چند بار بگم این کار رو بکن، می میری آخر سر از گشنگی، چاق میشی، داری می ترکی. موضوع ما این نیست که این خانواده نباید نگران باشه؛ مگه میشه نگران فرزند نبود؟ ولی همیشه تاکید بر اینه که خانواده ها نباید با نگرانی هاشون زندگی کنند.

 

بحران هویت نوجوان,بحران هویت,شکل گیری هویت نوجوان

بحران هویت نوجوانان

 

بسياری از مشکلات دوران نوجوانی ريشه در چگونگی گذر وی از بحران هويت دارد و چنان چه ابعاد گوناگون اين دوران مهم زندگی به دقت مورد مطالعه قرار گيرد و نوجوان با آگاهی کامل اين دوران را سپری کند، مصونيت وی در برابر آسيب های اجتماعی افزايش خواهد يافت و به سهولت هويت موفق را احراز خواهد کرد.

هویت چیست؟

هویت عبارت از افتراق و تمیزی است كه فرد بین خود و دیگران می گذارد، هویت شخصی، یك ساختار روانی اجتماعی است یعنی هم شامل طرز تفكرها و عقاید می شود كه معرف فرد است و هم نحوه ارتباط فرد با دیگران را می رساند.

 

اریکسون اولین کسی بود که هویت را به عنوان دستاورد مهم شخصیت نوجوانی وگامی مهم به سوی تبدیل شدن به فردی ثمربخش وخشنود تشخیص داد. ازدیدگاه اریکسون هویت ازامتزاج خودپنداره های خصوصی واجتماعی سرچشمه می گیرد. پیامد این انسجام ازتداوم فردی یا همخوانی درونی است.

 

اریکسون تاکیدبسیارزیادی براهمیت رشد احساسی ازهویت قائل بود. اواز جهات فراوانی یافتن احساس هویت را تکلیف عمده زندگی فردی می دانست. به عقیده اریکسون هویت ممکن است ازدوراه منحرف شود. ممکن است پیش ازآن که رشدکند تثبیت شود(یعنی پیش ازموعدشکل بگیرد)،ویا اینکه بدون هیچ محدودیتی گسترش یابد.

 

جستجوی هویت

پدیده نوجوانی ،با این پرسش اساسی همراه است که نوجوان از خود می پرسد”من کیستم” این پرسش را که چند سال ادامه خواهد یافت “جستجوی هویت”می نامند. نوجوان در جستجوی پاسخی به این سوال اساسی است تا بر آن اساس بتواند جوابی برای پرسش‌هایی همچون: باید چگونه زندگی کنم؟چه حرفه ای راباید انتخاب کنم؟ در ارتباط باجنس مخالف وزندگی خانوادگی آتی چه خواهم کرد؟ با کدام باورهاوارزشها بایدزندگی کنم؟ و… بیابد.

 

پاسخ به این پرسشها آسان نیست و معمولاً با مقداری تشویش نیز همراه است. شاید بتوان گفت که تشویش والدین نیز کمتر از خود نوجوانان نیست. نوجوانانی که سعی می کنند که بالهای خود رابگشایند وبه دنیای خاص خویش پرواز کنند و والدینی که گاه به دلیل وابستگی به فرزند خود و استقلال جویی اونگرانند وگاهی نیز به دلیل مخاطراتی که پرواز غیرقابل پیش بینی ازآشیانه م‍‍ألوف درکمین نوجوان آنهاست، احساس ایمنی نمی کنند.

 

دوره هویت‌یابی در نوجوانان همراه است با فاصله گرفتن از خانواده و مبارزه برای استقلال، خود آگاهی و انتقاد از خود، خیال پردازی وکسب تجارب از طریق ایفای نقش‌های مختلف‌ در جامعه می باشد. در طی دوران نوجوانی فرزند شما سرگرم توسعه هویتش است. ممکن است او دچار فقدان اعتماد به نفس شود

 

مثلا درباره ظاهرش، اندامش و احساسات و افکار عجیب و غریبی که در حال تجربه کردن آنهاست دچار نگرانی شود، به همین علت است که در این سنین بیشتر آنها در اتاق خود می مانند و یا مدت زیادی را در حمام یا دستشویی سپری می کنند، به یاد داشته باشید که او مشغول تنظیم و تعدیل کارها برای خودش است و به هیچ وجه منظورش نپذیرفتن و یا رد کردن شما نیست.

 

عوامل موثر بر شکل گیری هویت در نوجوانان 

– عوامل شناختی: مانند رشد تفکر انتزاعی (منظور از تفکر انتزاعی، توانایی استنباط و درک مفاهیم از موقعیت های کلی است).

– والدین: نوع ارتباط آنها با نوجوان.

– مدرسه: موفقیت‌های درسی، نوع ارتباط با همسالان و معلمان.

– خیال پردازی نوجوان: که منبعی است برای ایفای نقش‌ها و رفتارهای او.

– عوامل اجتماعی، فرهنگی (بخشی از هویت نوجوانان در پذیرش نقش و جایگاه اجتماعی شکل می گیرد و همچنین ریشه در فرهنگ دارد).

– ترتیب تولد و فاصله سنی فرزندان در خانواده.

– رفتارهای نوجوان و بازخوردهای دیگران.

بحران هویت نوجوان,رفتار والدین با نوجوان,دوره ی نوجوانی

بسياری از مشکلات دوران نوجوانی ريشه در چگونگی گذر وی از بحران هويت دارد

 

بحران هویت

عدم موفقیت یك نوجوان در شكل دادن به هویت فردی خود اعم از اینكه به علت تجارب نامطلوب كودكی باشد یا شرایط نامساعد فعلی، بحران ایجاد می كند كه بحران هویت یا گم گشتگی نام دارد. بنابراین بحران هویت زمانی اتفاق می‌افتد که فرد در یافتن هویت خویش دچار تردید، سردرگمی، بی هدفی و یک نوع یأس و افسردگی شود و در عین حال به یک تصور منفی از خود دچار گردد.

 

در هنگام بحران هویت، نوجوان دچار تضادها و كشمكش های ضد و نقیض می شود، به پدر و مادر خود علاقه دارد و از طرفی به خاطر امر و نهی های مكرر، از آنها تنفر هم دارد، هم از نظر اقتصادی و عاطفی وابسته به آنان است و هم می خواهد مستقل عمل كند و با آنها مخالفت می كند، این تضادهای درونی به رفتارهای ضد و نقیض می انجامد و نوجوان را شدیداً دچار اضطراب و ناراحتی ذهنی می كند.

 

عوارض بحران هویت

– اختلال در احساس زمان: دسته ای از نوجوانان وقت را به بطالت می گذرانند و در مقابل این دسته، برخی نوجوانان نیز احساس می كنند كه زمان به سرعت می گذرد و هیچ گاه وقت و زمان و مجال كافی برای انجام امورشان نخواهند داشت.

 

– از خودبیگانگی: بیگانگی به معنی رد و انکار عمیق ارزش‌های اجتماعی ودوری و جدایی ازدیگران است که از حد بدبینی های نوجوانان معمولی بسیار فراتر می رود.

 

– اعتیاد به مواد مخدر: نوجوانانی که هنوز هویت کسب نکرده اندممکن است برای فرار از تعاضهای روان به مواد مخدر روی آورند. ممکن است نوجوان در واکنش به احساس نا امنی، آشفتگی روانی، احساس حقارت، وطردشدگی وبیگانگی، تعارض باوالدین ویامشکلات زندگی روزمره به مواد مخدر روی آورد.

 

– واکنشهای اضطراب: نوجوانی که دچار اضطراب حاد است احساس ترس ناگهانی براو چیره می شود، گویی قرار است برایش حادثه بدی رخ دهد. ممکن است بی‌قرار و نا‌آرام شود، به سادگی ازجا بپرد وعلائم جسمانی مثل تهوع، سردرد، سرگیجه، واستفراغ در اوظاهر می شود، فراخنای توجه وحواسش منحرف می شود، دچار اختلال خواب می گردد.

 

– افسردگی نوجوانان: بسیاری ازنوجوانان افسردگی خود رابه صورت خستگی وبی قراری وتظاهر به بیماری نشان می دهند و درحالت افراطی به صورت فعالیت های جنسی، پرخاشگری ونیز رفتار بزهکارانه بروز می کنند. افسردگی نوجوانان معمولاًدو حالت دارد.اول اینکه نوجوان احساس تهی بودن وبی احساسی می کند. گویی که دوران کودکی سپری شده، بی آنکه بزرگسال رشد یافته ای جای آن را بگیرد. این نوع افسردگی ناپایدار است و معمولاً حل شدنی.

 

نوع دوم افسردگی نوجوان به دشواری ازبین می رود. ریشه های آن درتجربه شکستهای مکرردر طی زمان طولانی است. نوجوان ممکن است واقعاً برای حل مشکلات ورسیدن به اهداف شخصی تلاش کرده باشد، ولی به موفقیتی دست نیافته باشد. در این نوع افسردگی نوجوان رابطه اش رابا والدین، دوست یا کسی که به شدت به او علاقه داشته ازدست می دهد.

 

-خود کشی: خودکشی نوجوان معنای آن است که برای او زندگی مشکل ترازمرگ جلوه کرده است. درصدقابل توجهی ازنوجوانانی که به مراکز درمانی ارجاع می شوند کسانی هستندکه یادست به خودکشی زده،یا نقشه خودکشی درسرداشته اند. این افراد عموماًدرفاصله سنی ۱۵-۲۵سالگی هستند.

 

آشکارترین دلیل خودکشی نوجوان، احساسات منفی و ناامیدی وازدست دادن کنترل خود است. احساس گناه شدید، احساس تنهایی وبی کسی و بی‌پناهی، فقدان حمایت از نوجوان، ناتوانی درکنترل فشارهای وارده، ناتوانی درکنترل احساسات و رشد نیافتگی وعدم آمادگی برای مقابله بامشکلات پیش روی نوجوان مهمترین دلایلی است که ممکن است اورابه فکر یاعمل خود کشی وادارمی سازد.

نقش خانواده در هویت‌یابی نوجوان

بحران هویت,نوجوانی,هویت نوجوان

نقش والدین در شکل‌گیری هویت نوجوان

 

بخش عمده‌ای از هویت در دوران کودکی و نوجوانی در خانواده شکل می‌گیرد. افراد برای آنکه در دوران نوجوانی هویت مستقلی کسب کنند باید دوران کودکی خوبی را در کنار خانواده پشت سر گذاشته باشند تا ورود او به نوجوانی با آسیب کمتری همراه باشد.

زمانی یک نوجوان احساس صلاحیت، عزت، اعتماد و شایستگی خواهد کرد که در کودکی چنین احساسی را از خانواده دریافت کرده باشد. اگر این اتفاق نیفتد، ورود به دوران نوجوانی با آسیب همراه خواهد بود یعنی نوجوان مضطرب است و به خود اعتماد ندارد.

 

در دوران نوجوانی فرد سوالات زیادی درباره ماهیت خود می‌کند و اگر خانواده به درستی به آنها پاسخ نگوید او از نظر هویت فردی، فرهنگی و خانوادگی دچار تزلزل می‌شود. نوجوانان بسیار پرسشگر و کاوشگرند، این ویژگی‌ها نشان دهنده سلامت روانی یک نوجوان است و اگر نوجوانی پرسشگر نباشد نشان دهنده وجود اختلالاتی در اوست، اما متاسفانه برخی خانواده‌ها با این روحیه نوجوانان به درستی برخورد نمی‌کنند.

 

نوجوانان ممکن است پرسش‌هایی درباره فرهنگ و مذهب خود داشته باشند اما برخی خانواده‌ها با تحکم و اجبار سعی می‌کنند این موارد را به فرزندان خود تحمیل کنند که نتیجه آن نپذیرفتن مذهب است این در حالیست که نوجوانان قصد دارند که حتی خداوند را با عقل و منطق بپذیرند.

 

خانواده‌هایی که حمایت عاطفی خود را از فرزندان دریغ می‌کنند موجب از هم گسیختگی روحی و روانی آنان می‌شوند. فرزندان ممکن است دوستانی داشته باشند که خانواده‌ها آنها را تایید نمی‌کنند، با همدلی و همراهی با فرزندان رفته رفته آنان به این نتیجه می‌رسند که باید دوستان نامناسب خود را کنار بگذارند. برخورداری از حمایت عاطفی والدین به شدت در شکل گیری هویت عاطفی صمیمانه فرزندان تاثیر گذار است.

 

والدینی که مدام با یکدیگر درگیری دارند و تنش و استرس در خانه آنها حاکم است نمی‌توانند به خوبی با فرزندان خود ارتباط برقرار کنند و نوجوانان به تدریج در دستیابی به هویت خانوادگی و حتی هویت فردی دچار مشکل می‌شوند و احساس ناشایستگی و کاهش اعتماد به نفس می‌کنند. با توجه به آنکه در چنین خانواده‌هایی حمایت عاطفی و محبت وجود ندارد روابط کلامی بین والدین و حتی بین والدین با فرزندان وجود ندارد و این موضوع باعث آشفتگی خاطر کودکان و نوجوانان می‌شود.

 

در چنین شرایطی فرزندان مستعد برقراری روابط ناسالم در خارج از محیط خانواده می‌شوند و ممکن است حتی با گروه‌های بزهکاری ارتباط برقرار کنند، چنین ارتباط‌هایی نوجوانان و جوانان را مستعد ابتلا به آشفتگی می‌کند. هویت فرزندان به طور کامل تحت تاثیر قرار می‌گیرد و از بین می‌رود.

 

والدین باید در برخورد با فرزند نوجوان خود به یاد داشته باشند که آنها دارای ویژگی‌های شخصیتّی متفاوتی هستند، لذا باید از به‌کار بردن روشی یکسان در برخورد با شخصیّت‌های مختلف خودداری نمایند، روش والدین می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در تغییر شخصیت فرزندان داشته باشد.

 

توصیه هایی به والدین در جهت کمک به حل بحران هویت:

– در برخورد با نوجوان ملایم و منطقی باشید.

– نظرات خود را به آنان تحمیل نکنید.

– تجارب موفقیت آمیز نوجوان را افزایش دهید.

– نوجوان را با الگوهای رفتاری مطلوب آشنا کنید.

– نسبت به عواطف و احساسات آنها بی تفاوت نباشید.

– توجه داشته باشید که مشاجرات لفظی در خانه در روحیه و رفتار نوجوان منعکس می شود.

– به بهانه گفت و گو با نوجوانان اهداف خود را به آنها القا نکنید.

– تحمل نوجوانان را برای مواجه شدن با ناکامی های اجتماعی افزایش دهید.

– برای پر کردن اوقات فراغت نوجوانان اهمیت بسیاری قائل شوید.

– به بحث مهم تفاوت های فردی در هریک از نوجوانان توجه داشته باشید.

– ویژگی های فردی در دختر و پسر نوجوان متفاوت است.

درحالیکه بیماری کووید-۱۹، جهان را در بر گرفته و همچنان پیش می‌رود و بسیاری از مردم هر روز اقدام‌هایی را برای پیشگیری از مبتلا شدن به این بیماری انجام می‌دهند؛ از قرنطینهٔ خانگی گرفته تا شستشو و ضدعفونی کردن بدن و محیط زندگی.اما بسیاری از زنان باردار با شیوع گسترده ویروس کرونا در سطح جهان نگران انتقال این ویروس به جنین خود هستند.

آیا زنان باردار در خطر بیشتری هستند؟ آیا اگر آلوده به این ویروس شوند، امکان انتقال ویروس به جنین وجود دارد؟

 

در صورت مثبت بودن تست ویروس کرونا در اولین اقدام به پزشک و مامای خود خبر دهید. اگر علایم شما خفیف است در خانه بمانید و اقدامات مراقبتی را در منزل انجام دهید. اگر علایم شدیدی دارید باید به بیمارستان مراجعه کنید.

 

برای جداسازی شخصی  زنان باردار مبتلا به کرونا به مدت ۱۴ روز باید در خانه خود را ایزوله کرده و از تماس با دیگران خودداری کنید. به محل کار یا مدرسه نروید. از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده نکنید.

 

زایمان در دوران کرونا,کرونا و بارداری,کرونا در دوران بارداری

کرونا و زایمان

 

در خانه بمانید و دیگران را ملاقات نکنید. از دوستان و آشنایان خود بخواهید که به عیادت شما نیایند.در اتاقی با تهویه‌ی مناسب و دارای پنجره استراحت کنید.

 

تا جایی که امکان دارد خود را از دیگر اعضای خانواده دور نگه دارید. از حوله، قاشق و چنگال و بشقاب جداگانه استفاده کنید و جدا از دیگر اعضای خانواده غذا بخورید.

 

از دوستان و آشنایان خود بخواهید که خریدهای شما را انجام دهند و وسایل خریداری شده را بیرون از در منزل قرار دهند.

 

با کمک اپلیکیشن‌ها و سایت های مختلف برنامه‌های یوگا و پیلاتس را به صورت آنلاین دنبال کرده و سعی کنید که از نظر بدنی فعال بمانید

 

در حال حاضر اعلام نشده که در صورت ابتلای مادر کدام یک از دو روش زایمان طبیعی یا سزارین امن‌تر است. بنابراین بنا بر خواست مادر یکی از این دو روش انجام خواهد شد.

 

در صورت داشتن مشکلات تنفسی زایمان سزارین توصیه می‌شود. در مورد استفاده از بی‌حسی اپیدورال هم محدودیتی وجود ندارد.

 

بعد از بهبودی چگونه روند مراقبت بارداری  برای احتیاط ۱۴ روز بعد از بهبودی سونوگرافی می‌تواند انجام شود. این مدت زمان ۱۴ روز با افزایش اطلاعات ما در مورد ویروس ممکن است کم‌تر هم شود.

 

اگر بیماری کووید ۱۹ بهبود پیدا کرد و قبل از زایمان تست فرد منفی بود، فرد به راحتی و به هر روشی که میخواهد می‌تواند زایمان را انجام دهد و دیگر خطری برای کادر درمان و اطرافیان وجود ندارد.

 

اگر در زمان جداسازی شخصی فرایند زایمان شروع شود، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید و به او اطلاع دهید که به کرونا مبتلا هستید. اگر علایم بیماری خفیف باشد، در مراحل اولیه‌ی زایمان و شروع درد آن بهتر است در خانه بمانید.

 

زایمان در دوران کرونا,کرونا و بارداری,کرونا در دوران بارداری

تاثیر کرونا بر زایمان

 

در صورت مراجعه به بیمارستان نکات زیر را رعایت کنید:

– از وسایل نقلیه شخصی یا آمبولانس برای رفتن به بیمارستان استفاده کنید.

– در صورت ورود به بخش عمومی ماسک جراحی بزنید و تا زمانی که در اتاق خصوصی قرار نگرفتید ماسک خود را بر ندارید.

– همسر فرد می‌تواند در تمام مراحل کنار او باشد ولی حضور سایر افراد اصلا توصیه نمی‌شود.

 

این ویروس جدید است و اطلاعات ما در مورد آن اندک است. در حال حاضر می‌دانیم که ویروس از طریق قطرات تنفسی منتقل می‌شود و در حال حاضر شواهدی در مورد انتقال ویروس از مادر مبتلا که در ماه سوم بارداری است به نوزاد  منتشر نشده است.  اگر در هنگام تولد نوزاد، مادر مبتلا و یا مشکوک به ابتلا باشد باید از نوزاد تست ویروس گرفته شود.

با سلام و آرزوی سلامتی برای شما اعضای محترم لازم است به اطلاع برسانیم مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی آرامش روان مشهد در راستای اهداف خطیر خویش به ویژه خدمات رسانی به اقشار مختلف مردم در زمینه های مختلف روانشناختی و مشاوره در حوزه‌های مختلف از جمله ازدواج خانواده کودک و نوجوان مسائل فردی و تحصیلی و غیره در شرایط موجود که مسئله کرونا و خطرات ناشی از آن باعث شده است مردم نتوانند مانند قبل به مراکز مراجعه کرده و مشکل خویش را مرتفع نمایند از طرفی این شرایط خود باعث افزایش مشکلات و اختلالات مختلف در مسیر زندگی شده است لذا این مرکز در نظر دارد به تعدادی از سوالات شما دوستان حداقل ۵ سوال در روز توسط متخصصین پاسخ داده تا بلکه بتواند تا حدودی و به صورت محدود گامی در جهت حل مشکلات شما دوستان بردارد لذا دوستان می‌توانند سوالات مطروحه خود را به

@drkokabi2020

فرستاده و پاسخ آن را در کانال ارامش روان مشهد مشاهده نمایند امید است این خود گام کوچکی در جهت کمک به همنوعان و هم وطنان عزیزمان باشد انشالله.،
ضمناً این مرکز با اتخاذ تدابیر بهداشتی از طرفی هماهنگی لازم با متخصصین آمادگی پذیرش افراد به صورت حضوری و یا به صورت مشاوره تلفنی را نیز به صورت محدود دارد لذا در صورت تمایل متقاضیان عزیز می توانند با شماره تلفن ۳۶۰۸۰۲۱۶، تماس گرفته هماهنگی‌های لازم را انجام دهند با تشکر مدیریت مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی آرامش روان مشهد(دکتر علیرضا یوسفی و خانم دکتر کوکبی)

ای دی کانال:@psymashad

اشتباهات تربیتی والدین | رایج ترین و موثرترین ها

اشتباهات تربیتی والدین | رایج ترین و موثرترین ها

شاید قبول این موضوع که گاه اشتباهات تربیتی والدین موجب بروز رفتارهای نامناسب در کودکان می شود، شما را به این فکر وا بدارد که به دنبال بهترین روش فرزندپروری باشید. در نظر گرفتن سن تربیت کودک و تغییراتی که لازم است در هر دوره ای در برخوردتان با او بدهید، بسیار حائز اهمیت است. اگر کودکتان از شما سرپیچی می‌کند یا رفتارهای ناهنجار از خود نشان می‌دهد؛ بهتر است بیاندیشید که چه اصولی را در تربیت کودک خود به کار بسته‌اید. کودکان به توجه و جهت‌گیری منظم نیاز دارند. بسیاری از والدین در تربیت فرزندان خود ناخواسته دچار اشتباهاتی می‌شوند و آسیب‌های رفتاری و اخلاقی به فرزندان خود وارد می‌کنند. با آگاهی از این اشتباهات می‌توانید تا جد زیادی از آن‌ها جلوگیری کنید. در ادامه مهم‌ترین و رایج‌تریناشتباهات تربیتی والدین را شرح داده‌ایم.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه اشتباهات تربیتی والدین می‌توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی آرامش روان مشهد در تماس باشید.

 

اشتباهات تربیتی والدین | تهدید کردن کودک

با تهدیدهای مداوم کودک خود، در ناخودآگاه او استرس نهفته‌ای را وارد می کنید. از طرفی زمانی که کودک را تهدید به تنبیه می‌کنید اما هیچ‌وقت عواقب کارش را به او نشان نمی‌دهید، کودک حرف‌های شما را باور نمی‌کند ‌و به او شهامت می‌دهید تا بار دیگر اشتباهش را تکرار کند. تهدید به تنبیه روشی نامناسب و بدون نتیجه در کنترل و مهار رفتار کودک است. زمانی که کار اشتباهی از او سر می‌زند تنبیهی متناسب با رفتار در نظر بگیرید و حتما آن را عملی کنید.

اشتباهات تربیتی والدین | دوگانگی در تربیت فرزند

مهم است نسبت به اصول تربیتی فرزندتان با همسرتان هماهنگ باشید. زمانی که دو روش تربیتی را در پیش بگیرید کودک سردرگم می‌شود و احتمالا بدرفتاری او افزایش می‌یابد. اگر شما بسیار سخت‌گیر هستید و همسرتان بیش از حد سعل‌گیر؛ پس تعجب نکنید اگر فرزندتان ظرف غذایش را پرت می‌کند، وسایلش را زمین می‌ریزد و یا تکالیفش را انجام نمی‌دهد. در مورد تربیت فرزندتان با همسرتان صحبت کنید و به توافق برسید.مشاوره کودک به شما و همسرتان کمک می کند تا به یک وجه اشتراک برسید.

 

رشوه دادن به کودک از اشتباهات رایج

رشوه دادن به کودک همواره با شکست همراه است. روشی که در آن جهت انجام کار خوب و یا انجام ندادن کار بد پاداش داده می‌شود. کودک با این روش شرطی می‌شود که حتی برای انجام وظایفش نیز باید پاداش دریافت کند؛ این مسئله در آینده مشکل ساز خواهد شد. همچنین این مدل تربیتی باعث می‌شود کودک تنها برای به دست‌آوردن اهداف کوتاه‌مدت کاری را انجام دهد، اما به ندرت دست به کوشش و تلاش می‌زند.

رشوه دادن به کودک می‌فهماند که نسبت به توانایی‌های او شک دارید. پاداش‌هایی که به صورت رشوه به کودک داده می‌شوند اشکالات اخلاقی زیادی دارند. پاداش را بدون انتظار و زمانی که از قبل اعلام نکرده‌اید در اختیار کودک قرار دهید. جایزه باید نشانه‌ی قدردانی و تشکر والدین نسبت به شخصیت کودک باشد. 

 

فحاشی کردن و داد زدن تربیتی نامناسب

نسبت دادن القاب نادرست از جمله خنگ، کودن، احمق، بی‌عرضه و… به کودکان، آن‌ها را دچار مشکلات عاطفی و رفتاری می‌کند. کودکان نسبت به این مسئله بسیار حساس هستند. گاهی والدین این القاب را برای نشان دادن خشم خود به کار می‌برند اما تمام این اسامی کار را بدتر می‌کند. حتی بدون منظور و به شوخی نیز کودک خود را کودن خطاب نکنید. هر کودکی نیاز به امنیت روانی دارد و در وهله‌ی اول والدین باید این امنیت را برای کودک فراهم کنند. فحاشی، داد و فریاد، سرزنش مداوم، لجبازی، بددهنی، مشاجره امنیت روانی را از کودک می‌گیرد. در این صورت اضطراب در کودک بالا می‌رود، احترام بین والدین و فرزندان از بین می‌رود و اقتدار والدین برای کودکان فرو می‌ریزد؛

 

اشتباهات تربیتی والدین | تنبیه فیزیکی کودک

هر والدی خواسته یا ناخواسته کودک خود را حداقل برای یک‌بار کتک زده‌است. درک آثار تنبیه بدنی کودکانچندان دشواری نیست. کودکی که مدام از والدین خود کتک می‌خورد در برابر درد مقاوم می‌شود و همچنان به رفتارهای بد خود ادامه می‌دهد؛ چرا که دیگر حساسیتی نسبت به درد تنبیه ندارد. کتک زدن و تنبیه بدنی اثرات مخربی را بر روان کودک نیز به‌جا می‌گذارد. شما با تنبیه بدنی کودک‌تان باعث می‌شوید حس انتقام‌جویی و روحیه خصمانه در او پرورش یابد.

هر آنچه که شما در مورد فرزندتان اعمال می‌کنید آن‌ها نیز می‌آموزند و در آینده به طور ناخودآگاه نسبت به فرزندان خود اعمال می‌کنند. هر ضربه‌ای که به فرزندتان می‌زنید ارتباط صمیمی و احترام بین خود و کودکتان را از بین می‌برید. تنبیه بدنی به ویژه در جمع باعث تحقیر شخصیت کودک می‌شود. تنبیه باید متناسب با عمل کودک باشد برای مثال او را به مدت دو روز از دیدن برنامه تلویزیونی مورد علاقه‌اش منع کنید و یا اسباب بازی مورد علاقه‌اش را بدون دعوا و مشاجره برای یک روز از او بگیرید. تنبیه باید به صورتی باشد که هم تاثیرگذار باشد و هم موجب تحقیر کودک نشود.

 

اشتباهات تربیتی والدین | نشان‌دادن فیلم ترسناک به کودک

گاه والدینی را می‌بینیم که به کودک خود اجازه می‌دهند فیلم‌های ترسناک ببیند و از نظرشان شجاع بارمی‌آیند. کودکان نسبت به بزرگسالان درک کم‌تری نسبت به واقعیت دارند. به همین‌دلیل فیلم‌ ترسناک برای کودکان تاثیر عمیقی بر روان آن‌ها می‌گذارد. فیلم‌های ترسناک باعث می‌شود کودکان از آن‌ها تقلید کنند و به همسالان خود آسیب بزنند. بیشتر کابوس‌های شبانه‌ی کودکان و از خواب پریدن‌ها ریشه در مشاهده فیلم‌های ترسناک دارند. تنها ماندن کودکان در خانه بعد از دیدن این گونه فیلم ها به مشکلات می‌افزاید.

دیدن فیلم‌های ترسناک توسط کودکان، تخیلات هیجانی و ترسناک آن ها را پرورش می‌دهد. این تخیلات باعث افزایش اضطراب و استرس هم در کودکی و هم در بزرگسالی می‌شوند. سیستم بدن با این تخیلات دچار حالت تدافعی شده و انرژی ذهن و بدن به‌جای حرکت به سمت جلو و رشد، مدام صرف حل تعارضات ذهنی حال حاضر می‌شود.

 

والدینی که کارهای خوب کودک را نادیده می‌گیرند

هر کودکی نیاز دارد تا توسط والدین خود مورد تشویق قرار بگیرد. اگر تنها رفتارهای بد او را مورد توجه قرار دهید، او را سرزنش کنید و برای کارهای خوب‌اش اهمیتی قائل نباشید به احتمال زیاد کودک کارها و رفتارهای شایسته‌اش را در خود از بین می‌برد. پس رفتارهایی را که انتظار دارید کودک در آینده بیشتر از خود بروز دهد، مدام تشویق کنید.

به یاد داشته باشید که تشویق و پاداش شما نباید به صورت افراطی باشد. کودکان با یکدیگر تفاوت‌های بسیاری دارند. برخی کودکان به در آغوش گرفتن و تشویق و لمس بدنی نیاز بیشتری دارند و برخی با یک کلمه محبت‌آمیز و تعریف تشویق می‌شوند نیازهای کودک خود را بررسی کنید و قلق او را به دست آورید.تبعیض میان فرزندان را نیز در نظر بگیرید، نباید به خاطر این تفاوت ها در نیازها، تفاوتی میان آن ها بگذارید.

 

لوس کردن کودک از اشتباهات مدرن تربیتی

برخی والدین فرزندشان را به حال خود رها می‌گذارند؛ هرچه که می‌خواهد برایش فراهم می‌کنند و هیچ محدودیت ‌و قانونی در خانواده قائل نیستند. چنین والدینی باعث لوس شدن کودک خود و گاهی خودشیفتگی او می‌شوند. کودکی که در خانواده همه چیز به سرعت در اختیار او بوده زمانی که وارد مدرسه و اجتماع می‌شود، با ناامیدی و مشکلات زیادی رو‌به‌رو خواهد شد؛ چرا که در اجتماع همه در اختیار او نیستند و دیگر نیازهایش به سرعت برآورده نمی‌شوند.

چون تلاش کردن را در محیط خانواده آموزش ندیده دچار یاس و ناامیدی نسبت به توانایی‌های خود می‌شود و ممکن است هر رفتاری از خود بروز دهد. برای رفتارهای فرزند خود پاداش و تنبیه تعیین کنید و اجازه دهید کارهایش را خودش انجام دهد و هیچ وقت سریع تسلیم خواسته‌ی او نشوید.

۵۳

از نظر روانشناسان، دوره نوجوانی از سن ۱۲ تا ۱۸ سالگی میباشد. البته در اذهان عمومی سنین ۱۲ تا ۱۵ سالگی دوره راهنمایی تحصیل مطرح است. براساس تحقیقات موجود میانگین سن بلوغ برای دختران ۵/۱۲ تا ۵/۱۴ سالگی و برای پسران ۱۴ تا ۱۵ سالگی میباشد. البته عواملی از قبیل وراثت، خانواده، وضعیت جسمانی، آب و هوا، تغذیه، فرهنگها، حتی بهره هوشی در زودرسی بلوغ موثر هستند. مهمترین وظیفه مربیان در تعلیم و تربیت، شناخت خصایص و ویژگیهای نوجوانان در دوران مذکور میباشد.

ویژگیها و خصایص رشد و تکاملی نوجوان

از لحاظ بدنی

وزن به سرعت افزایش مییابد، تغییرات بدنی و فیزویولوژیک کاملا آشکار و محسوس میشود، در نتیجه ظهور تغییرات بدنی و فیزیولوژیک، اضطراب حرکتی پیدا میشود، اشتهای غذایی زیاد در نوجوان پیدا میشود، خصایص جنسی به سرعت رشد و نمو میکنند و دختران حدود دو سال زودتر از پسران علائم بلوغ نشان میدهند، گاهی برای مدتی کیفیت کار غدد نامتعادل میشود، رشد و نمو استخوان بندی تقریباً کامل میشود و بلندی قد و قامت به حداکثر میرسد، هماهنگی عضلانی بهتر میشود، قلب در آغاز نوجوانی به سرعت رشد میکند.

از لحاظ شناختی(ذهنی)

نوجوان آرمانها و ایدهآلهای عالی را دنبال میکند و دارای هدفهای شخصی و اجتماعی میشود، قدرت تشخیص و تمیز در نوجوان افزایش مییابد، به موضوعها و مسائل اخلاقی، فلسفی و دینی علاقهمند میشود و در بعضی از نوجوانان یک نوع شک دینی پیدا میشود، نوجوان گاهی با والدینش به مجادله و مناقشه میپردازد و نمیخواهد عقاید آنها را بپذیرد، ذهن نوجوان به علت مشکلات روانی، که از خصایص طبیعی این مرحله میباشد، همیشه مشغول است و نمیتواند راه حل روشنی برای آنها پیدا کند، نوجوان بیشتر در جهان تخیل زندگی میکند، استعدادهای خاص هنری ظاهر میشوند، نوجوان کارهایی را شروع میکند ولی همیشه آنها را تا پایان ادامه نمیدهد و ناتمام میگذارد، رغبتهای شغلی در نوجوان ظاهر میشوند و او به تشخیص و انتخاب بین مشاغل گوناگون میاندیشد و با همگنانش مشورت میکند، دایره شناخت و تجارب نوجوان افزایش مییابد.

از لحاظ عاطفی

نوجوان به جاذب و جالب بودن وضع ظاهریش بسیار علاقهمند است، بی ثباتی عاطفی دارد و خود را (همه چیز دان) یا به اصطلاح (علامه دهر) میپندارد، تغییرات ظاهری بدنی و فیزیولوژیک، موجب احساس شرم در نوجوان میشود، از مورد استهزای دوستان قرار گرفتن نگران است و میترسد، برای استقلال و اتکای به خود میکوشد، به مطالعه و گوش کردن به رادیو و تماشای فیلم تمایل بیشتری دارد، به افرادی که او را دوست دارند و احترام میگذارند بیشتر اظهار علاقه میکند، تقریبا از همه چیز انتقاد میکند، هر گونه توهین و سرزنش باعث ناراحتیهای عاطفی نوجوان میشود، نوجوان به سرعت متأثر میشود و برای اظهار تاثرش به کارهایی اقدام میکند، لیکن بزودی پشیمان میشود و در صحت کارها یا اقدامهایش تردید میکند و به سرزنش خویشتن میپردازد، وقتی عصبانی و خشمگین میشود در گوشهای مینشیند و به گفتگوی درونی و گاهی گریه متوسل میشود.

از لحاظ اجتماعی

قهرمان پرور است و با یک نفر بزرگسال که بیشتر مورد تمجید و ستایش مردم است، همانندسازی میکند، به پذیرفته شدن در گروههای اجتماعی بسیار علاقهمند است، به مستقل شدن از خانوادهاش تمایل نشان میدهد و این نخستین گام او برای زندگی بزرگسالی است، به پذیرش مسئولیت گروهی و شرکت در فعالیتهای جمعی واکنش مساعد نشان میدهد، نوجوان میکوشد مقام منزلت خاصی بین دوستان و همسالانش کسب کند، رفتار و خصایل اجتماعی او ظاهر میشوند، علیه بعضی از آداب و رسوم اجتماعی قیام میکند و از این کارش لذت میبرد، دوست دارد که بیشتر اوقات خود را با همسالانش بگذارند.

نیازهای نوجوان

نیاز به محبت (از طرف اطرافیان). ۲- نیاز به تعلق خاطر (به گروهها). ۳- نیاز به موفقیت (در زندگی و تحصیل). ۴- نیاز به پذیرفته شدن (احساس ارزشمندی).

مشکلات جوانان

اول مشکلات بدنی شامل: احساس خستگی، عدم تناسب اندام، محرومیت از خواب، ظهور تمایلات جنسی و چگونگی ارضای آن.

دوم مشکلات شخصیتی شامل: احساس حقارت و کمرویی، عصابنیت فوری، نگرانی از عدم پذیرفتگی، هیجان افراطی.

سوم مشکلات خانوادگی شامل: احساس تنهایی، مشاجره با اعضای خانواده، محدودیت آزادی، احساس فاصله زیاد با والدین و فقدان افراد صمیمی برای بازگو کردن مشکلات.

چهارم مشکلات اجتماعی شامل: ترس از قبول مسئولیت، ترس از همانند سازی، احساس نگرانی از عدم موفقیت، ناشیگری در برقراری روابط اجتماعی.

پنجم مشکلات دینی و اخلاقی شامل: ترس از مرگ، تردید در اعتقادات دینی، علاقهمندی به کسب اطلاعات دینی، نداشتن معیار صحیح برای الگوبرداری.

ششم مشکلات مدرسهای شامل: ترس از سرزنش و تنبیه معلمان، ناتوانی در تمرکز حواس، ترس از امتحان، تنفر از بعضی از معلمان و دروس.

هفتم مشکلات انتخاب شغل شامل: نگرانی از موفقیت اینده شغلی، ناتوانی در تشخیص شغل مناسب، نگرانی از درآمد برای زندگی آتی.

توجه به چند نکته در حل مشکلات نوجوانان:

مسئله نوجوانان یک مسئله ریاضی نیست که با یک فرمول حل شود.

طرح مسئله نوجوانان نباید طوری وانمود شود که احساس کنند یک بیماری وحشتناک و خطرناک دارند.

نخستین مسئول حل مسئله خود نوجوان است. وظیفه والدین و معلمان راهنمایی و هدآیت اوست.

وظایف آموزش و پرورش(با عنآیت به تفکیک جنسیت:)

برنامهریزی آموزشی و تربیتی متناسب با ویژگیهای بدنی، عاطفی، شناختی و اجتماعی نوجوان دختر و پسر.

ایجاد زمینههای مساعد تعامل با خانوادهها با آموزش اولیا (مادران و پدران.)

غنیسازی اوقات فراغت نوجوانان با عنآیت به استعداد و علاقه دختران و پسران.

توسعه فعالیتهای پژوهشی و تحقیقات در مدارس متناسب با ظرفیتهای فکری و … دختران و پسران.

عوامل موثر در ایجاد مشکل در نوجوانی و جوانی و اوقات فراغت

عوامل موثر در ایجاد مشکل در نوجوانی و جوانی عبارتند از عوامل زیستی، محیطی و روانی.

عوامل زیستی

عوامل زیستی موثر در ایجاد مشکلات نوجوانان و جوانان به دو دسته تقسیم میشود:

بلوغ جسمی و جنسی که در اثر ترشح هورمونهای مختلف در نوجوانان صورت میگیرد.

بیماریها.

عوامل محیطی

عوامل محیطی موثر در ایجاد مشکلات در نوجوانان و جوانان به ۳ دسته تقسیم میشود:

محل زندگی یا خانه و مدرسه:

عدم تفاهم، ناهماهنگی فکری و ناهماهنگی ارزشها.

مسائل فرهنگی- اجتماعی- اخلاقی و دینی:

اختلاف سطح فرهنگی بین والدین و فرزندان، نداشتن اعتقادات مشخص دینی، عدم شکلگیری مناسب ارزشها و باورها.

دوستان:

رفتار دوستان، روابط با دوستان.

عوامل روانی

عوامل روانی موثر در ایجاد مشکلات شامل درونی و بیرونی فرد میباشد.

الف) عوامل روانی شامل:

اختلاف ذهنی (ممکن است نوجوان از نظر هوشی، توانایی درک مسائل را نداشته و یا مسائل را در نظر خود بزرگ جلوه دهد و یا توانایی تفکیک مسائل را از یکدیگر نداشته باشد و یا فاقد تجربه و مهارتهای لازم برای رفع مشکلات خویش باشد).

عدم دسترسی به اطلاعات کافی در زمینههای مختلف فرهنگی- اجتماعی- اقتصادی- سیاسی و اخلاقی، که موجب میگردد که فرد قادر به حل مسائل خود به طریقه مناسب نباشد.

نداشتن آگاهی لازم جهت تشخیص مشکلات.

عدم شناخت شخصیت خود: گاهی اوقات نوجوان شناخت کافی از خود ندارد.

عدم شناخت راههای برخورد با مشکلات و ارائه راه حلها: نوجوان باید بداند که در برخورد با مشکلات، چگونه آنها را درجهبندی کرده و برای هر کدام راه حل مناسب پیدا کند. اختلالات شخصیت نوجوانی از قبیل رفتارهای هیجانی و ضد اجتماعی.

بنابراین در دوران نوجوانی، والدین و مربیان میبایستی تلاش نمایند تا اطلاعات و دانستنیهای کافی و منابع مناسبی را در اختیار نوجوانان قرار دهند و با افزایش سطح دانش و آگاهی نوجوان قدرت و تجزیه و تحلیل مسائل در وی افزوده خواهد داشت و بالا رفتن توانمندیهای آنها سبب خواهد شد که آنها کمتر دچار مشکلات گردند

خودزنی در کودکان,علل خودزنی در کودکان,دلیل خودزنی در کودکان

دلایل خودزنی در کودکان

 

بعضی از عادت های رفتاری اشتباه در بچه ها نگرانی و دلواپسی والدین را بر می انگیزد. خود زنی کودکان یکی از این رفتارهای نادرست به حساب میروند که پزشکان آن را نوعی اختلال ميدانند در این مقاله می خواهیم به گفتگو در خصوص علل خودزنی در کودکان و شیوه های درمانی خودزنی کودکان بپردازیم.

خودزنی در کودکان:
خودزنی در كودكان زمانی پيش مي ايد كه شدت خشم، تنش و ناكامی كه تجربه می كند، از آستانه تحملش بیش تر باشد. شبیه چنين رفتاری را در بزرگسالان هم گاهی وقت ها بزرگسالان هم هنگامی که با مشكلات عاطفی عظیمی روبرو میشوند ( به عنوان مثال موقع مرگ دوستان) شروع به رفتارهای خود آزارگرانه می كنند به عنوان مثال به سر و روی خود می كوبند یا موهای خود را می كشند.

 

هنگامی که علل را از آن ها جویا شویم، خواهند گفت كه این طوری حس می كنند احساسات منفی شان اندكی تخلیه می شود و زیرا درد و رنج جسمی ای كه از این طريق برایشان به وجود می آید بسیار كمتر از رنج عاطفی شان است، ترجیح می‌دهند این درد جسمی را به جان بخرند تا اندكی از درد روانی و عاطفی شان كاسته شود. و یا بچه ها در موقع ناراحتی یا عصبانیت خود را ميزند.

 

امکان دارد زمانیکه شما والدین عزیز خواسته فرزندتان را بر آورده نکنید و یا در زمان بازي با دوستانش اسباب‌بازي را که می خواهد به وی ندهند بچه عصبانی شده و شروع بخود زنی کند. بچه امکان دارد موهای خود را بکشد و یا سرش را به زمین بکوبد و یا با دست محکم به صورتش بکوبد.

علل خودزنی کودکان:
خودزنی در کودکان امکان دارد دلایل بسياري داشته باشد. احتمالا بتوان خاطرنشان کرد کودکانی که خودزنی ميکنند باهوش هستند و متوجه شده اند که در در برابر خود زنی و جیغ و داد میتوانند به خواسته خود دست پیدا کنند. فرزند شما با این کار شما را وادار به همراهی و قبول خواسته هایش ميکند . خودزنی در بچه ها زمانی پیش مي‌ايد که شدت خشم، تنش و ناکامی که تجربه ميکند ، از آستانه تحملش بیش تر باشد. آستانه تحمل كودكان برای ناكامي هاي عاطفی بسيار كمتر از بزرگسالان است و ناكامي اي كه شايد از ديد بزرگسالان بسيار ناچيز و معقول پنداشته شود ممكن است برای كودك بسيار آزاردهنده و غير قابل تحمل بوده، آسيب و درد عاطفي عميقي برای وي ايجاد نمايد. در چنين مواقعي وی ترجيح مي دهد كه با ايجاد آسيب ها و دردهای جسمی اندكی از تنش عاطفی خود را بكاهد تا درد و ستم روانی كمتری را تجربه كند.

 

خودزنی در کودکان,علل خودزنی در کودکان,دلیل خودزنی در کودکان

خودزنی در کودکان

درمان خودزنی در کودک:
این نکته را به یاد داشته باشید که عادت خودزنی در بچه ها یک شبه بوجود نیامده و یک شبه هم از بین نخواهد رفت. این عادت طی روزها در بچه نهادینه شده و براي نابود کردن آن باید صبوری پیشه کنید.

 

– والدین در برابر خود زنی کودک نباید رفتار غیر منطقی نشان دهند.

– بهتر است مادر و پدر نوازش های جسمی را از کودکان دریغ نکنند، کودک باید بفهمد جسم و بدن وی ارزشمند است.

 

– زمانی که پدر و مادر کودک را با عشق و محبّت نوازش ميکنند ، بچه می فهمید بدنش گرانبها است و از طريق همین بدن میتواند محبّت و علاقه پدر و مادر را دریافت کند.

– کودکانی که در ناکامی های عاطفی خودزنی را انتخاب ميکنند ، احتیاج بیشتری به عاطفه و محبّت و نوازش های دلنوازانه دارند.

 

– پدر و مادر با لحن آهسته و بامحبت خود در وضعیت گوناگون و نوازش موها، صورت و بدن بچه کمک زيادي به بر طرف شدن نیازهای عاطفی بچه ميکنند .

– آب بازي و بازي با کف در حمام سبب ميشود تنش های روحی بچه کم تر شود.

– به طورکلی درصورتی که شاهد خودزنی در کودک خود بوده اید، تلاش کنید زندگی شادتر و صمیمي تری را براي کودکتان رقم بزنید و حتماً با مشاور کودک و نوجوان صحبت کنید و خودزنی در کودک را بصورت ریشه ای، برطرف کنید و این مسئله را بی ارزش تلقی نکنید.

– درصورتی که علایم خودزنی در شخصی مشاهده شد، باید با یک روانپزشک، روان شناس یا مشاور مشورت شود، خودزنی امکان دارد علامت بیماري روانی من جمله اختلال های شخصیت( به خصوص اختلال شخصیت مرزي)، اختلال دو قطبی، بیماری افسردگی عمده، اختلال های اضطرابی( به خصوص اختلال وسواسی جبری) و اسکیزوفرنی باشد. در پاره ای از موارد هم همانندسازی نوجوانان با الگوهای غیر رسمی در جامعه و شکاف بین نوجوان و والدین و معلمان در بروز رفتارهای خشن مؤثر است.

در درمان خودزنی میتوان از اقسام شیوه های روان درمانی استفاده کرد. به عنوان مثال میتوان از درمان شناختی رفتاری و روان درمانی های موج سوم شامل درمان پذیرش و تعهد، رفتار درمانی دیالکتیکی، سیستم تحلیل رفتاری و شناختی استفاده کرد. درمان دارویی، گروه درمانی و خانواده درمانی هم در برخی از این اشخاص باید مورد استفاده قرار گیرد

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

مشکلات نوجوانان و شکلگیری شخصیت رفتاری آن ها

 

آگاهی از تمام مشکلات نوجوانان در دنیای امروز کمی پیچیده و دشوار شده است. شما برای حل مشکلات نوجوانان خود باید روش هایی مفید و کاربردی را استفاده کنید.

یکی از حساس ترین و مهمترین دوره های زندگی در هر رشد فرد، نوجوانی است. این برهه ی حساس زندگی بر تمامی اختلالات رواني – رفتاري فرد در آينده تاثیر گذار بوده و به همین جهت توجه به مسائل و مشکلات نوجوانان و شیوه صحیح مواجه با آنها، همواره از اهمیت و دقت فراوانی برخوردار بوده است. در این مقاله ما قصد داریم تا اطلاعات مفیدی را در باب اهمیت سن نوجوانانی، انواع مشکلات نوجوانان، راهکارهای صحیح والدین برای مواجه با آن ها و … در اختیار شما خوانندگان عزیز قرار دهیم. پس توصیه ما به شما این است برای اینکه بدانید کدام یک از مشکلات نوجوانان طبیعی بوده و در مقابل هر رفتار و عمل آنان باید چه برخوردی را از خود نشان داد؛ ما را تا پایان این متن همراهی و دنبال کنید.

اهمیت دوران نوجوانی در رشد تربیتی فرزندان
یکی از حائز اهمیت ترین مسائل موجود در حوزه تربیتی فرزندان توسط والدین توجه به مسائل و مشکلات نوجوانان خود است. این دوره حساس به سبب آغاز بلوغ و رشد روانی، جسمانی و ذهنی کودکان همواره با اتفاقات گوناگونی همراه بوده و در صورت عدم توجه به هر یک از مسائل آن تاثیر جبران ناپذیری را در آینده بر روی فرزند شما خواهد گذاشت.

 

دوران نوجوانی در واقع آغاز استقلال کودکان برای اثبات توانایی های خود در حل مسائل و مشکلات مختلف زندگی است؛ این احساس خودباوری تا این اندازه ای در این سن قوی بوده که گاه والدین تسلط خود را بر تربیت فرزندانشان از دست خواهند داد. پرش از موانع و خطرهای موجود بر سر راه نوجوانان همواره یکی از دغدغه های اصلی پدر و مادرها بوده و این حس استقلال طلبی کار را برای آن ها دشوار کرده است. تغییر خلق و خو و عدم ثبات رفتار نوجوانان در این دوران به سبب تغییر هورمون های آنان نظیر دوران قاعدگی زنان امری طبیعی بوده و به صورت های مختلف خود را در رفتار فرزند شما نشان خواهد داد.

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

نقش والدین و مدرسه در تربیت صحیح نوجوانان

اهمیت توجه به مسائل و مشکلات نوجوانان
همانطور که در قسمت قبل نیز به آن اشاره شد؛ نوجوانان به دلیل حس خودباوری و استقلال طلبی ایجاد شده در درونشان به راحتی دیگر مانند گذشته هر مسئله ای را که شما به او امر کرده باشید، نمی پذیرند و با انجام رفتارهایی شاید ناپسند موجبات حیرت شما را فراهم کنند.

 

در این دوران مشکلات نوجوانان بیشمار بوده و او در تلاش است که از طریق راه های گوناگون نظیر مدرسه، اینترنت، تلفن همراه و … روحیه اجتماعی خود را تقویت کند. گرچه ارتباط با دیگران و دوست یابی امری خوشایند و پسندیده به حساب می آید ولی چنانچه از کنترل و نظارت والدین خارج شود و دیگر از ضوابط تعیین شده توسط آن ها پیروی نکنند؛ باعث بروز آسیب ها و مشکلات جوانان شما خواهد شد. به طور مثال استفاده از تلفن همراه و یا داشتن گواهینامه برای رانندگی به این معنا نیست که نوجوان تان به طور دائم و همیشگی آن ها را در اختیار خود داشته و حق خود بداند؛ بلکه با اجازه و نظارت والدینش می تواند برای ساعاتی در طول روز یا هفته از آن ها استفاده کنند.

با بزرگ شدن کودکان بر خلاف تصور عموم نگران ها و استرس های والدین نیز همزمان با این تغییر و تحول رابطه مستقیمی داشته و حس استقلال طلبی نوجوانان باعث دورشدن آن ها از والدینشان خواهد شد. هر روز والدین تلاش دارند تا برای رفع مشکلات نوجوانان خود آن ها را زیر نظر داشته و در برابر هر خطر احتمالی از فرزندشان مراقبت کنند؛ اما نوجوانان با توجه به سطح فرهنگی و اجتماعی خانواده ای که در آن تربیت شده اند به شیوه های گوناگون والدین را از دخالت در کارهایشان پس خواهند زد.

 

از جمله مشکلات نوجوانان برای پا گذاشتن به این دوران را می توان به مواردی چون بی‌توجهی و حرف ‌ناشنوی از والدین، دعوا و بحث کردن یا گوشه‌گیر شدن و … اشاره داشت. درخواست خواسته های ناپسند نوجوانان از خانواده خود برای شکوفایی و دستیابی به استقلال و اثبات توانایی‌های خود نیز از جمله مشکلات نوجوان است که با وجود خطرهای بسیار در مسیر رشد آنها والدین نمی دانند به اینگونه از درخواست ها چگونه پاسخ دهند.

دسته بندی مسائل و مشکلات نوجوانان
اگر بخواهیم در یک دسته بندی کلی انواع مشکلات نوجوانان را از نظر عوامل جسمانی، روانی، مذهبی، عقیدتی، شخصیتی و … برای شما نام ببریم؛ می توان آن ها را در ۷ دسته به شرح زیر تقسیم بندی کرد. دقت داشته باشید که هر یک از عوامل ذکر شده بر روی شخصیت، رفتار نوجوان در آینده تاثیری جدی و غیر قابل جبرانی خواهد داشت:

دسته اول: مشکلات بدنی و جسمی نوجوانان نظیر احساس خستگی مداوم، ظهور تمایلات جنسی و چگونگی ارضای آن، عدم تناسب اندام، بی خوابی و …

دسته دوم: مشکلات شخصیتی و روانی نوجوانان نظیر پرخاشگری و عصبانیت، حقارت، خجالت زدگی، عدم اعتماد به نفس، انرژی و هیجان افراطی و …

دسته سوم: مشکلات خانوادگی نوجوانان نظیر مشاجره، بحث با اعضای خانواده، فاصله زیاد سنی با والدین، احساس تنهایی، عدم اعتماد، محدودیت آزادی، تنبیه جسمانی، تحقیر و سرزنش و …

دسته چهارم: مشکلات اجتماعی و روابطی نوجوانان نظیر عدم اعتماد به نفس، ناشیگری، احساس ناکامی در راستای موفقیت، ترس از پذیرش مسئولیت های جدید، نگرانی و استرس و …

دسته پنجم: مشکلات دینی و اعتقادی نوجوانان نظیر تردید، شک، ترس از مرگ، بی رغبتی در کسب اطلاعات دینی، نداشتن معیار و راهنمای درست و …

دسته ششم : مشکلات تحصیلی و مدرسه ای نوجوانان نظیر تنبیه و آزار معلمان، عدم تمرکز، ترس و استرس امتحان، تنفر از دروس، سرزنش، مقایسه، دعوا با همکلاسیان خود و …

دسته هفتم: مشکلات مهارتی نوجوانان نظیر ترس و نگرانی دائمی برای موفقیت شغلی، سردرگمی در انتخاب رشته تحصیلی مناسب برای شغل آینده، نگرانی از وضعیت حقوق و درآمدی زندگی و …

آشنایی با عمده ترین مشکلات والدین در خصوص فرزندان نوجوان خود
در این قسمت ما بخشی از شایع ترین مشکلات نوجوانان را که خانواده ها با آن رو به رو می شوند؛ به صورت جامع و مفید در اختیار شما والدین عزیز قرار داده تا با شناخت و بررسی هر یک در رفتار و اعمال فرزندتان بتوانید راهکاری مناسب را در شیوه تربیتی خود اعمال کرده و با فرزندان نوجوان خود برخورد کنید. از جمله مشکلات نوجوانان می توان به موارد مطرح شده در زیر اشاره کرد:

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

رایج ترین مشکلات نوجوانان در این دوران از زندگیشان میباشد

مخالفت و ناسازگاری برای رفتن به میهمانی یا مسافرت:
یکی از شکایت والدین در خصوص مشکلات نوجوانان، عدم تمایل و بی علاقگی فرزندانشان از سن ۱۱ سالگی به بعد برای حضور در جشن ها و مهمانی های خانوادگی یا مسافرت های جمعی است. نوجوانان در این اوقات اغلب بهانه گیر شده و دوست دارند به جای شرکت در جمع های خانوادگی وقتشان را با دوستان یا به تنهایی در خانه سپری کنند؛ در چنین شرایطی والدین نگران فعالیت های فرزندشان هستند. به طور مثال هنگام تنها ماندن کودک در خانه ممکن است مدام ذهن پدر و مادرها درگیر کارهای او نظیر سر زدن به چه سایت هایی در فضای مجازی و یا تماشای چه نوع فیلم هایی و… می باشد.

 

در صورتی که با دوستانشان نیز باشد، مدام دغدغه مسائلی در رابطه با دوستانشان را دارند که دوستانش چه کسانی هستند؟ آیا هم سن و  هم جنس هستند؟ چه تفریحاتی را برای اوقات فراغت خود انتخاب می کنند؟ آیا دوستانش مواد یا مشروبات الکی مصرف می کنند؟ آیا منظور از دوست، جنس مخالف است؟ و …

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

رایج ترین مشکلات نوجوانان در این دوران از زندگیشان میباشد

 داشتن دوستان و همکلاسی های نامناسب:
از دیگر مشکلات نوجوانان در این دوران انتخاب نادرست نوع دوستان و همکلاسی های خود است که این کار در اغلب اوقات تاثیرات و پیامدهای ناگواری را برای آن کودک به دنبال خواهد داشت. در واقع آن ها می توانند به نوعی مشوق او برای انجام کارهای ناپسندی نظیر کشیدن دخانیات، دیدن فیلم های ممنوعه و دزدی، هم جنس بازی و … بوده و نوجوانان اغلب اوقات در این دوره گرایش بیشتری برای سپری کردن اوقات خود با دوستانشان دارند.

 

در چنین شرایطی و در صورت عدم کنترل و نظارت والدین و معلمان ممکن است این کودکان در سنین بزرگسالی نیز این راه را دنبال کرده و زندگی خود را تباه کند. مدرسه همانطور که محلی برای یادگیری و برقراری روابط اجتماعی است در صورتی که نظارت کافی بر روی رفتار و اعمال نادرست بچه ها صورت نگیرد، می تواند آثار زیان باری را بر روی زندگی آن ها داشته باشد.

روابط ناسالم نظیر دوستی با جنس مخالف و یا دیدن فیلم های غیر اخلاقی:
از اصلی ترین نگرانی های والدین در خصوص مشکلات نوجوانان خود، برقراری رابطه با جنس مخالف و تمایل او برای دیدن فیلم های غیر اخلاقی است. پیشرفت دانش و تکنولوژی و استفاده روزانه از اینترنت امروزه باعث شده که نوجوانان درباره اینگونه از مسائل و خطرهای آن در جامعه اطلاعات کافی را داشته باشند. بنابراین این روابط در سنین پایینی مثل نوجوانی و دور از نظارت خانواده ها یک اشتباه اساسی بوده و باید به شدت مراقب آن ها بود.

پرخاشگری و عصبانیت های بی مورد نوجوانان:
احساس برتری و استقلال طلبی در این دوره از زندگی سبب بروز رفتارهایی ناخوشانید از سوی نوجوانان خواهد شد. یکی از مشکلات نوجوانان، تغییر هورمون های بدن آنها به سبب رشد و تکامل اندام های جنسی است. همچنین خلق و خو و عوامل ذهنی-روانی کودکان در این دوره به مرحله ثبات خود خواهید رسید و هرگونه استرس، اضطراب، سرزنش، حسادت، رفتار تنش زا و تند از سوی والدین و اطرافیان باعث عصبانیت و پرخاشگری آن ها خواهد شد. نوجوانان در این دوره تلاش دارند تا خود را در قبال پذیرش مسئولیت های جدید به شما ثابت کنند.

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

پرخاشگری و عصبانیت یکی از مشکلات نوجوانان

اعتیاد بیش از حد نوجوانان به اینترنت، گوشی و بازی های کامپیوتری:
یکی دیگر از مشکلات نوجوانان سپری کردن زمان زیادی از وقت خود در اینترنت و انواع شبکه های مجازی نظیر تلگرام، واتساپ، اینستاگرام و… است که البته اگر این مسئله در حد کنترل شده ای صورت گیرد؛ جای هیچگونه نگرانی نبوده و کاملا طبیعی است. به طور کلی نوجوانان در این سنین به انجام فعالیت هایی نظیر آنچه که در زیر ذکر شده علاقه بیشتری را از خود نشان می دهند:

* تمایل به تنهایی در خانه یا اتاق خود

*بیرون رفتن با دوستان

* استفاده کردن از تلفن همراه به صورت افراطی؛ به طوری که مانع انجام تکالیف و مسئولیت های مدرسه، بی توجهی به محیط اطراف،  خواهد شد.

عدم تمایل برای درس خواندن و رفتن به مدرسه:
برخی از نوجوانان مخصوصا پسرها هیچ رغبتی برای شرکت در کلاس های مدرسه و درس خواندن نداشته و دوست دارند این ایام را با فراغت بال بیشتری در کنار دوستان خود سپری کنند. اغلب درگیری ها و فرار از مدرسه و یا افت نمرات کودکان مربوط به این دوران بوده و باید علت عدم تمایل آن ها برای نرفتن به مدرسه کشف شود. توجه داشته باشید که اگر فرزند شما در حرفه ای از توانایی و مهارت کافی برخوردار بوده او را برای تقویت خود در آن حرفه یا رشته راهنمایی و تشویق کنید.

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

کشف استعدادها و توانایی فرزندان

مشکلات نوجوانان در محیط آموزشی مدرسه
یکی از اصلی ترین مشکلات نوجوانان، خصوصا پسرها در این دوران حضور در کلاس های مدرسه و خواندن دروس است. والدین و معلمان باید در صورت مشاهده چنین اتفاقاتی، این موضوع را با روانشناس و مسئول سوسیال مدرسه (kuraattori) در میان گذاشته و با راهنمایی های آموزشی او در حل مشکلات آن ها قدمی مفید بردارند. همچنین یکی از دیگر از مشکلات نوجوانان در مدرسه آزار و اذیت او توسط همکلاسی ها، مدیر و معلمانشان است و در صورت هر گونه برخورد فیزیکی یا دزدی فورا باید والدین، مدیر مدرسه را در جریان گذاشته و حتی در برخی موارد از پلیس برای رسیدگی و دخالت در موضوع کمک گرفت.

راهکارهای مواجه با مشکلات نوجوانان توسط والدین
بدون شک برای حل هر مشکل و مسئله ای، راه حلی وجود دارد؛ مشکلات جوانان نیز خارج از این مسئله نبوده و در همین راستا والدین باید با مشورت افراد با تجربه به فکر یک راه حل اساسی به منظور تربیت صحیح آن ها باشند. با توجه به مشکلات مطرح شده در قسمت قبل، اکنون برخی از راهکارهایی که توسط مشاوران کودک و نوجوان برای حل مشکلات نوجوانان توصیه شده را برای شما به ترتیب بیان خواهیم کرد:

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

کشف استعدادها و توانایی فرزندان

راه حل مشکل اول: مخالفت و ناسازگاری برای رفتن به میهمانی یا مسافرت خانودگی:

– احترام به درخواست کودکان برای عدم حضورشان در یک مجلس خانوادگی و یا مسافرت و در عین کنترل و نظارت او

– تقاضا از او برای معرفی دوستانش و کسب اطلاعات کافی از محل ملاقات آن ها
– ثبت نام او در اردوهای مخصوص نوجوانان برای تجربه یک سفر گروهی با دوستانش

راه حل مشکل دوم: برقراری رابطه دوستی با افراد نامناسب:
– عدم درخواست قطع ارتباط از او به دلیل رابطه قوی تر ایجاد شده بین او و دوستانش نسبت به خانواده در این برهه زمانی هوشمندانه رفتار کردن برای قطع ارتباط او با دوستان ناباب خود به دلیل نوع رفتار یا لباس پوشیدن آن ها تقاضای کمک از یک بزرگتر با تجربه برای تاثیر گذاری و هدایت فرزندتان به راه درست
– صحبت کردن با دوست صمیمی و مورد اعتماد او برای آگاهی از کلیات رازهایش
– عدم کنجکاوی بیش از حد و دنبال کردن جزئیات کارهای نوجوانان به دلیل خرابی رابطه آن ها با فرد مورد اعتمادشان
– آشنایی تدریجی با تمام دوستان و همکلاسی های فرزند نوجوانتان در موقعیت‌های خاص مثل جشن‌ تولد یا جشن پایان سال تحصیلی
– زیر نظر داشتن رفتار و روابط آن ها با دوستانشان
– تاثیر غیر مستقیم و برخوردی هوشمندانه بر انتخاب نوع دوستان آنها

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

برقرای یک رابطه دوستانه و صمیمانه با فرزندان

راه حل مشکل سوم : تمایل به برقراری روابط ناسالم:
– وقت گذاشتن برای صحبت با نوجوان درباره «عشق و علاقه»
– عدم اشاره مستقیم به روابط جنسی
– زیرنظر داشتن نوجوان به دلیل آگاهی بیش از اندازه آن ها درباره بیشتر از مسائل
– تشویق آن ها به حفظ رابطه با دوستان خوب خود و انجام تفریحات سالم
– برقراری رابطه ای صمیمانه و دوستانه با نوجوانان برای گفتن رازهایش به شما

راه حل مشکل چهارم: اعتیاد به دنیای مجازی، بازی های کامپیوتری و …
– استفاده زمان بندی شده و کنترل شده فرزندانتان از اینترنت
– صحبت کردن با او و مشاوره از یک روانشناس توانا در صورت استفاده بیش از حد موبایل یا کامپیوتر
– آگاه کردن او از خطرات و آسیب های احتمالی در خصوص استفاده از اینترنت نظیر عدم وارد کردن اطلاعات شخصی و بانکی در هر سایت اجتماعی و …
– تعیین ضوابط و مقرارت برای استفاده از اینترنت و موبایل
– تعیین مجازات در قبال استفاده طولانی مدت از تلفن همراه نظیر پرداخت قبض خود از طریق همکاری با اعضای خانواده در انجام کارها

راه حل مشکل پنجم:  عدم تمایل به حضور و انجام تکالیف مدرسه
– ارتباط دائمی با مشاور مدرسه و بررسی وضعیت تحصیلی نوجوانان به صورت هفتگی
– گوشزد به نوجوانان در قبال انجام صحیح وظیفه خود نظیر رفتن به مدرسه و درس خواندن برای استفاده از اینترنت و …
– زیر نظر گرفتن و توجه به تغییرات تدریجی ایجاد شده در رفتار نوجوانان
– صحبت کردن و آگاهی از مشکلات نوجوانان خود در مدرسه
– توجه و رسیدگی به وضعیت جسمانی، بهداشتی و روانی نوجوانان
– تشویق و کمک به او در انجام وظایف و تکلیف درسی خود
– تعیین پاداش به ازای پیشرفت تحصیلی و انضباطی فرزند نوجوانتان در مدرسه
– کشف استعدادها و توانایی های نوجوانان و تقویت مهارت های آنان با شرکت در کلاس های فوق برنامه
– عدم سرزنش و مقایسه نوجوانان با دیگران در صورت افت تحصیلی و ..

روش های شناخت مسائل و مشکلات نوجوانان
والدین، معلمانان، مشاوران و … که به نوعی در تربیت کودکان نقش و وظیفه ای اصلی بر عهده داشته باید از طریق راه های گوناگون مشکلات نوجوانان و کودکان را در خانه، مدرسه، آموزشگاه و جامعه شناسایی کرده و درصدد رفع آن ها تلاش کنند. این روش های شناختی نظیر آنچه که در زیر مطرح شده؛ می باشد:

 

مشکلات نوجوانان,مسائل و مشکلات نوجوانان,راهکارهای مشکلات نوجوانان

بکاری گیری انواع روش های شناختی مسائل و مشکلات نوجوانان

مشاهده و نظارت مستقیم بر رفتار نوجوان
– انجام مصاحبه تخصصی توسط یک روانشناس یا مشاور با نوجوانان و والدین آن ها
– بررسی و تحلیل یادداشت های روزانه فرد در دفترچه خاطراتش

 

 کودکان ژاپنی به علت روش تربیت خاصی که دارند بی نظیر هستند. در خصوص تربیت کردن فرزندان شان  شیوهایی دارند که بد نیست ما هم از آن ها الهام بگیریم.


قوانین تربیت کودک فرهنگ ژاپن

آن ها قانونمند و مودب هستند و رفتار دوستانه و محبت آمیزی دارند به علاوه اجازه نمی دهند احساسات شان بر آن ها غلبه کند به همین دلیل است که به ندرت در فروشگاه ها و سوپرمارکت های ژاپن کودکی را در حال گریه کردن می بینید. پدر و مادرهای ژاپنی اصول خاصی در خصوص تربیت کردن فرزندان شان دارند که بد نیست ما هم از آن ها الهام بگیریم.

در ژاپن روابط مادر و فرزندی بسیار نزدیک است

در ژاپن روابط بین مادر و فرزند بسیار قوی است. مادر و فرزند کنار هم می خوابند و مادر هنگام بیرون رفتن همیشه کودک را همراه خود می برد. در گذشته مادران ژاپنی از پارچه ای برای بستن کودک به خود استفاده می کردند. ارتباط بین مادر و فرزند بسیار عاطفی است. مادر تمام کارهایی که کودک انجام می دهد را می پذیرد و به او به چشم یک کودک بدون نقص و کامل نگاه می کند.
یکی از قوانین اصلی آن ها این است که کودک تا ۵ سالگی اجازه دارد هر کاری که دلش می خواهد انجام دهد. از نظر کشورهای دیگر این کار افراط است اما در واقع کودک با این روش تربیت درک می کند که بچه خوب و مقبولی است.
این قانون در فرهنگ ژاپن amae نام دارد. این واژه در هیچ زبانی واژه مترادف ندارد اما می توان آن را به این شکل ترجمه کرد: “رویای یک شخص برای دوست داشته شدن” یا “دلبستگی” amae ستون ارتباط بین مادر و فرزند است یعنی کودک می تواند به والدین و عشق و محبت آن ها تکیه کند و والدین سالخورده نیز در آینده از حمایت فرزندشان برخوردار می شوند.
در تحقیقی که دانشمندان آمریکایی و ژاپنی در رابطه با ارتباط بین روش تربیت تشویقی فرزند و رفتار فرزندان انجام شده است به این نتیجه رسیده اند که نگرش مثبت والدین نسبت به کودک رفتارهای مشکل ساز در کودک را کاهش می دهد.

سیستم تربیت فرزند در ژاپن

طبق سیستم تربیت فرزند در ژاپن “کودکان تا قبل از ۵ سالگی کامل هستند، از ۵ تا ۱۵ سالگی مطیع هستند، و در ۱۵ سالگی با والدین برابر هستند. اما بسیاری کشورها این روش تربیت را اشتباه می دانند.
فلسفه و هدف این روش تربیت پرورش یک عضو از جامعه ای است که در آن جامعه منافع شخصی مهم ترین چیز نیست. در واقع والدین ژاپنی شخصی را تربیت می کنند که بتواند هدفش را پیدا کند و در عین حال ارزش های خود را بی ارزش تلقی نکند.

در مرحله اول : والدین عشق بی انتهای خود را نثار کودک می کنند و از او مراقبت می کنند.

در مرحله دوم : عشق آن ها پایانی ندارد. کودک یاد می گیرد که با قوانین جامعه زندگی کند و هدفش را در دنیا پیدا کند. رابطه مادر و فرزند قوی است و کودک سعی می کند تمام تلاش خود را به کار ببرد تا والدینش را ناامید نکند.

در مرحله سوم : کودک عضو کاملی از جامعه می شود.

خانواده در درجه اول اهمیت قرار دارد

در ژاپن تربیت کودک به عهده مادر است و زمان بیشتری را با کودک می گذراند. ژاپنی ها معتقدند که کودک تا قبل از ۳ سالگی نباید به مهد کودک فرستاده شود. آن ها هیچوقت پرستار کودک استخدام نمی کنند و یا کودک را نزد پدربزرگ و مادربزرگ نمی فرستند.
اما کودک زمان زیادی را با والدین و پدر و مادر بزرگ خود می گذرانند و رابطه آن ها با خانواده بسیار گرم و صمیمی است. در ژاپن خانواده ها از همدیگر حمایت می کنند.
در آزمایشی که روی مادرهای ژاپنی و اروپایی انجام شده است از آن ها خواستند که یک اهرام بسازند. مادران ژاپنی ابتدا خودشان اهرام را ساختند سپس از کودک خواستند که اهرام را بسازد. اگر کودک اشتباه می کرد دوباره به او کمک می کردند که اهرام را بسازد. اما مادران اروپایی ابتدا به کودک روش ساختن اهرام را توضیح می دادند سپس از او می خواستند که امتحان کند.
مادران ژاپنی از قانون “مثل من انجام بده” پیروی می کنند. اما مادران اروپایی بدون نشان دادن نمونه از کودک می خواهند هر کاری را خودش انجام دهد. مادران ژاپنی کودک را مجبور نمی کنند هر کاری را مثل آن ها انجام دهد آن ها در واقع با نشان دادن نمونه روش کار را به او نشان می دهند.

توجه به احساسات

برای این که به کودک نشان دهیم چگونه در یک جامعه زندگی کند باید احترام به عواطف و احساسات دیگران را به او بیاموزیم. مادران ژاپنی به احساسات کودک احترام می گذارند و به آن ها یاد می دهند که احساسات دیگران را به خوبی درک کنند. به عنوان مثال وقتی کودک سعی دارد ماشین اسباب بازی خود را بشکند مادر می گوید: ماشین بیچاره الان از ناراحتی گریه میکنه” اما مادر اروپایی کودک را سرزنش کرده می گوید: “بسه این کار بدیه”

ژاپنی ها ادعا نمی کنند که روش آن ها بهترین است و امروزه ارزش های غربی تاثیر زیادی در رسم و رسومات قدیمی آن ها گذاشته است اما یکسری ارزش ها مثل نگرش محبت آمیز و آرام بخش نسبت به کودک هرگز تغییر نخواهد کرد.